08-09-10

El Colorado, Chile

Vermits ik blijkbaar nergens kan komen zonder iets mee te maken heb ik nu al weer spijt dat ik niet meer blogde, want sowieso ga ik hier weer vanalles vergeten en uiteraard hebt u het recht om alles in geuren, kleuren en in dit geval pijnscheuten mee te beleven met mezelve!

Een goeie plek om te beginnen is vaak het begin, en dat is in dit geval vrijdagmiddag, toen ik met een tussenstop in Iquique van La Paz naar Santiago de Chile (tevens de hoofdstad van Chile) vloog. Het viel me meteen op, zelfs al tijdens die tussenstop, dat Chile een veel ‘Westersere’ cultuur en ontwikkeling heeft dan Bolivia. De plaatsen waar ik kwam zijn nogal sterk te vergelijken met bijvoorbeeld Spanje. Vermits ik een namiddag en nacht moest wachten tot papa zou aankomen, ging in met de metro naar het stadscentrum, waar ik een jeugdherberg geboekt had. 

Het was daar best een vrolijke bedoening! Nadat ik was gaan eten kwam ik mijn 5 Braziliaanse kamergenoten tegen, die mij meteen uitnodigden om beneden een pintje te gaan drinken in de bar van de jeugdherberg. Eentje werden er een paar en zo oefende ik mijn Braziliaans/Portugees een beetje en zij hun Spaans :-) Daarna gingen ze nog op stap en ik MOEST mee, maar ik heb daar vriendelijk voor bedankt, want papa zou redelijk vroeg aankomen en het centrum lag toch nog op een uur van de luchthaven. Toen ik opstond kwamen de heren thuis, dus ik er zeker geen last van gehad :-) 

Papa ophalen verliep minder vlot, door de slechte informatie op de luchthaven en het feit dat hij LANG had moeten aanschuiven bij douane- en immigratiebureaus (1,5u). Ik wist wel dat hij geland was, maar na al tijd wachten begon ik toch wat te wanhopen... Uiteindelijk kwamen we elkaar door een gelukkig toeval toch tegen! Op die kleine familiereünie zijn we dan maar meteen een cappuccinoke gaan drinken om wat bij te praten (het was tenslotte van met kerstmis geleden!).

Daarna ging het richting skigebied! Dat was ongeveer een uurtje rijden door een redelijk woest berglandschap met canyons, cactussen, wilde paarden,... 42 haarspeldbochten verder waren we er dan uiteindelijk!!! Het had de dag ervoor gesneeuwd en alles lag er prachtig bij! Nadat we ons bescheiden appartementje ingetrokken waren hebben we dus niet al te lang getwijfeld om onze latten aan te doen! Helaas heeft papa het kabeltje van zijn fototoestel niet bij en heeft hij veel fotos van het appartement en de toch wel zeer speciale muurversierselen getrokken. De enige foto die ik ervan heb (zie verder) is de grote open haard die in de patio op het gelijkvloers staat en die dag en nacht in gang wordt gehouden.

Het Skiën zelf is niet zo heel verschillend van bij ons. Maar na een jaar en half zonder sneeuw (geloof me, dat is me ongeveer 23 jaar niet meer overkomen!) terwijl jullie er in België op overschot hadden dit jaar, was het ZAAAAAAAAALIG om nog eens een streep te kunnen trekken in verse sneeuw! Op een van de foto's is trouwens een grappige reclamestunt te zien: aan elke lift staat hier een paaltje met papieren zakdoekjes en een ander met een spiegel en zonnecreme :-) Zouden ze in Europa zeker ook mogen doen :-)

Zondag echter, kwam ik nogal hard ten val op een toch wel redelijk onnozele plaats. Achter een bult lagen een aantal rotsen die niet aangeduid waren. Ik snowboarde op dat moment als eerste, en kwam toch wel zeer onzacht ten val :-( Veel bloed in de sneeuw en enkele kleerscheuren, dus rap naar huis! Het verdikt op dat moment: Een geblutst gezicht, een diepe schram in mijn bovenlip en tandpijn. Gelukkig had ik mijn grote sneeuwbril op, die mijn neus en ogen redelijk heeft beschermd. Eens al die schrammen stopten met bloeden was het toch vooral mijn tand die mij zorgen baarde. Maandagochtend, toen ik hem toch op een of andere manier wou poetsen, zag ik dan dat hij gebarsten of gebroken was... In dit kleine dorpje is uiteraard geen tandarts, maar Santiago de Chile is hier gelukkig maar op een uur rijden vandaan en daar zijn er tal van ziekenhuizen. We zouden dus naar het dichtstbijzijnde gaan (Santiago is een redelijk grote stad van 6 miljoen inwoners), waar ze een tevens tandartsen op de urgentiedienst hadden. 1 probleem: doordat de weg naar hierboven nogal smal is en er hier veel dagtoeristen komen is er besloten dat je tot 2u ‘s middags enkel omhoog mag rijden en daarna enkel omlaag tot 8u ‘s avonds...  Ik moest dus sowieso nog wachten, en tegen dat alles goed en wel in orde was, was het halfvijf voor we in de bus zaten...

Voor mij mocht het toen allemaal vooruit beginnen gaan, want ik had van de pijn intussen niets meer gegeten :-( Gelukkig moesten we in dat ziekenhuis niet al te lang wachten (in vergelijking met Gasthuisberg). De tandarts had echter minder goed nieuws: mijn tand is gebroken en zal dus moeten vervangen worden door een implantaat (ik hoor u al denken tot hier, Cédric!). Hij heeft mijn tand daarna ontzenuwd en met een soort brug vastgemaakt aan mijn andere tanden. Dat is maar een tijdelijke oplossing tot ik naar de tandarts kan in La Paz (of België), maar daardoor is de pijn weg en kan ik weer eten. Als ik niet al te breed lach zie je er trouwens ook niet zoveel van (zie mijn zelfportret van op de skilift).

Vandaag was alles, op mijn ontbijt van yoghurt, papjes, antibiotica en pijnstillers, dus weer normaal! Zoals jullie kunnen zien is het hier topweer! Daardoor smelt de sneeuw hier wel wat, maar als er nog genoeg is voor het Franse vrouwen-reuzeslalomteam dan durven wij zeker niet klagen! Die dames trainen hier namelijk ook, samen met nog enkele andere ploegen, om hun seizoen voor te bereiden. Best indrukwekkend! Ik probeer zeker eens een actiefoto te trekken! Voorlopig zullen jullie het moeten doen met een actiefoto van ons beiden :-D

Morgen gaan we waarschijnlijk eens naar het skigebied hiernaast, La Parva, vermits we toch maar 1 keer de kans hebben om in Chile te Skiën en dan toch zoveel mogelijk moeten gezien hebben :-) Ik ga wegens mijn ortodontologische perikelen trouwens een week vroeger naar huis gaan, met een beetje pijn in het hart, zodat ik in La Paz al werk kan maken van mijn tandherstel...

Zo, van alle verdere gebeurtenissen wordt u zoals steeds op de hoogte gehouden! Ik probeer terug wat regelmatiger te worden ;-)

DSC01183.jpg

DSC01185.jpg

DSC01186.jpg

DSC01187.jpg

DSC01190.jpg

DSC01193.jpg

DSC01196.jpg

DSC01200.jpg

DSC01201.jpg

DSC01202.jpg

DSC01207.jpg

DSC01208.jpg

DSC01214.jpg

 

DSC01215.jpg

 

02:15 Gepost door Gustave in [Bolivia_02_Maand 11] | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Jawadde, nu al met valse tanden beginnen?
Precies wel een hobby van u om achter een heuvelke te vallen (cfr. solden).
Wanneer komde nu eigenlijk exact terug?

Gepost door: Siempre | 08-09-10

Ja, Siemp, dees heuvelke was kleiner, maar rotsen in plaats van ijsblokken viel toch wa tegen... Toch leer ik ook uit mijn fouten: ik had gene zonnebril aan maar ne sneeuwbril! Daardoor heb ik toch nog steeds 2 ogen enzo :-)
Dat van die valse tanden was eigenlijk te verwachten. Als ik er mijn familiegeschiedenis op nasla ben ik eigenlijk laat. Mama heeft nog steeds het record denk ik, en was me 15 jaar voor :-)
Ik kom normaalgezien de 29ste 's avonds aan! Den 30ste moet ik wel nog naar Brussel om een paar zaken te gaan afronden, maar daarna verwacht ik u in Leuven op de Oude Markt!

Gepost door: Thomas | 08-09-10

Ge bedoelt den 30ste 's avonds? Da wordt ewa moeilijk aangezien ik dan repetitie heb :). Maar den 1ste ben ik volledig vrij!!

Gepost door: Siempre | 09-09-10

Den 30ste kan ik ni :). Maar den 1ste ben ik volledig present.

Gepost door: Siempre | 09-09-10

De commentaren zijn gesloten.