10-08-10

El Choro 2010

Goedendag! Diegenen die hier al langer plegen te komen weten dat ik de El Choro trek al eens wandelde met Matti, Clodi en nog 3 Boliviaanse vrienden. Helaas hadden we toen niet zoveel geluk met’t weer en was het verhaal er vooral een van koude, regen en sneeuw...


Vorig weekend hadden we meer geluk! Lonne en ik vertrokken vroeg op vrijdagochtend naar Villa Fatima, de wijk in La Paz waar al het transport richting Yungas vertrekt. Vermits het vrijdag nationale feestdag was(zie het vlagje op aan mijn rugzak), was het overigens geen overbodige luxe vroeg te vertrekken, want iedereen wou op lang weekend naar Coroico, waar wij uiteindelijk op zondag ook naar toe zouden gaan. Rond negen uur waren we dan op ons vertrekpunt: La Cumbre! Dat is het hoogste punt op de weg tussen La Paz en de Yungas. Van daaruit was het nog een uurtje klimmen op het pad van de Choro, tot 4860m! Daarna ging het rap naar beneden en dat zou gedurende de hele dag niet veranderen! Intussen hadden we overigens onderweg 2 sympathieke franse jongeren ontmoet die we telkens weer tegenkwamen.


Om halfvier in de namiddag waren we reeds bij de eerste kampplaats! Dat was een heel pak rapper als vorige keer, en daarom besloten we, alle daal-pijntjes en de reeds opkomende blaren ten spijt, van toch naar de dichtsbijzijnde volgende kampplaats te trekken, wat nog een tweetal uurtjes was! We kwamen er aan rond een uur of 6, wat ons nog een uurtje gaf om de tent op te zetten en te beginnen koken alvorens het donker werd...
Onze sympathieke franse stappers waren de helft van hun kookgerief vergeten en hadden dan maar aan de eigenaar van dat stukje grond gevraagd of ze niet bij hem in het hutje mochten koken(met zijn gerief). Even later kwamen ze ons ook uitnodigen om binnen te zitten, en vermits het hier nog steeds winter is is het ‘snachts op 2200m behoorlijk fris en hebben we dat zeker niet geweigerd!


De eigenaar zei dat we vermits we toch al daar waren het de volgende dag gewoon tot’t einde van de trek konden volhouden, maar dat leek ons toch wat veel. Daarbijkomend dat het in Coroico toch te onmogelijk zou zijn iets te vinden met de langeweekenddrukte...


‘sochtends zijn we met veel nieuwe moed en een voorsprong op ons plan vertrokken om dan, na twee toch wel loodzware beklimmingen op de middag aan te komen waar we eigenlijk die avond al zouden slapen! Gelukkig is er voor het einde (op een kleine 2u) nog een kampplaats, dus hebben we besloten van daarheen te trekken voor de nacht! Op zich was dat wel nog een zware namiddag, want intussen begon de vermoeidheid toch wel te wegen! De tweede dag was het landschap overigens helemaal anders en zaten we volop in de Yungas (jungle+bergen)!
Tegen Halfvier-vier uur waren we dan toch daar! Ik had overigens nog een kleine speciale missie op dat punt.

Een dertigtal jaar geleden heeft een vreemde japanner besloten van daar te gaan wonen en een kampplaats uit te baten... De mens is intussen redelijk oud en loopt zo krom dat zijn kin bijna tot op de grond komt, maar blijft dus zijn camping uitbaten. Hij is blijkbaar na al die jaren ook nog steeds officieel japanner, want ik moest zijn post van de Japanse Ambassade meenemen en hem bezorgen als we er voorbijkwamen. Zijn zicht is echt niet zo goed meer en hij vroeg me even in de verwarring of ik niet kon voorlezen... Ik heb hem moeten teleurstellen... Ik lees geen Japans...


Na een rustig nachtje camping met (net als de vorige nacht) weinig slaap wegens een irritante slaapzak en een door condens doornatte tent, vertrokken we rond 9u richting Chairo, het eindpunt! Dat was nog een stevig afdalinkje en zoals steeds waren die laatste loodjes het zwaarst... MAAR na een rap en wel zeer verdiend pintje was het dan reeds richting het schitterende hotel Esmeralda in Coroico, voor wat onstspanning, een zwembad en nog een pintje :-)


Uiteraard zegt dit allemaal niet zoveel als: DE FOTOS!


19:21 Gepost door Gustave in [Bolivia_02_Maand 11] | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.