10-05-10

Gelukkige verjaardag EN moederdag mama!

De voorbije week was het heel druk, maar toch heb ik het gevoel dat er niet zoveel over te vertellen valt. Waarschijnlijk omdat ik verder doe met het opmeten en uittekenen van mijn gezondheidscentra en dat wel in een heel hoog tempo...


Vrijdag was er ook wel de officiële oplevering van mijn duivenkot. Hoewel de aannemer best veel tijd had gekregen en ik hem de laatste weken ook niet meer gezien had, moest op’t einde uiteraard nog vannalles rap-rap gebeuren! Ik heb mij meer dan eens kwaad gemaakt! De meest voorkomende situatie was als ik hen eraan herinnerde dat een bepaald iets toch echt nog wel in orde moest gebracht worden en ik als antwoord kreeg: “Maar Mr. architect, dat gaat toch niet op 1 dag...”. Waarop ze steevast naar hun hoofd geslingerd kregen dat als ze gedurende twee weken NIETS komen verrichten, ze dan ook niet tegen mij moeten komen klagen dat ze niet genoeg tijd hebben. Net zoals in België gaat het niet halen van de vooropgestelde termijn samen met een boete per dag. Deze ligt hier relatief gezien wel veel hoger, maar ze hadden ook wel zeker genoeg tijd gehad...


Enfin, op het nippertje was dan toch alles af, zo’n 5 min voor de oplevering! Mijn directrice was er helaas niet (hoewel al dagen verwittigd, is ze het afgetrapt net voor de oplevering... vrijdagnamiddag...), en vermits dat door iedereen moet ondertekend worden kon ik vandaag teruggaan achter die handtekening... Ik heb ongeveer drie uur gewacht en het minstens 4 keer gevraagd alvorens uit mijn vel te springen! EEN HANDTEKENING!!! Dat heb ik dan ook op niet al te zachte wijze duidelijk gemaakt waarop ze zei “ja maar, ik was er niet, dus ik wacht op het verslag van Ing. Castro, en ge weet toch hoe lui diee is”. Da vond ik er serieus over gaan, want inderdaad, ze was niet eens aanwezig bij de oplevering van het verbouwen van haar kantoor, wat ik toch wel een beetje ondankbaar vind. Ik heb dan ook gezegd dat als ze haar personeel zelf lui noemt, dat dat dan ook maar van 1 iemand de schuld kan zijn, namelijk van de bazin van datzelfde personeel... Daar wist ze, toch advocate zijnde, niet zo direct weg mee en dus werd het heel stil... Ikzelf had ook wel een beetje spijt dat ik dat gezegd had...


Maar tien minuutjes later kwam ze wel zelf heel vriendelijk af met dat ondertekende papier en een kleine verontschuldiging dat dat zo lang had moeten duren. Hoewel ik er niet fier op ben dat ik me daar even had laten gaan, was ik wel blij dat’t dan toch opgelost was, want intussen hadden ze mij van het project ook wel al een paar keer boos gebeld dat ze nog altijd op dat papier aan’t wachten waren, terwijl dat nu niet bepaald mijn schuld was...


Nuja, die handtekening was gelukkig het laatste wapenfeit in de lijdensweg die die verbouwing toch wel was. Dat wil zeggen dat ze me daar allesinds toch niet meer mee komen storen! Want als architect heel de tijd op de werf aanwezig zijn is best ambetant. Het probleem is dat de aannemer het dan niet nodig vindt om zelf nog even na te denken en bij de minste prul voor uwe neus staat... Ik heb overigens niet de indruk dat daardoor alles beter verloopt, want qua creativiteit op de werf heb ik denk ik nu ook wel een paar toppers meegemaakt die niet zouden misstaan tussen het rijtje flaters van het programma “Help, mijn man is een klusser!”. Ik heb ook wel beseft dat hoewel dat niet zo lijkt, “den bouw” in België toch best ver staat kwa technologie en veiligheid! 


Voila, nu ga ik weer verder met het opmeten van mijn centrummetjes... Ik heb vernomen dat mijn zusterschap zich donderdag zich min of meer met hetzelfde gaat bezighouden :-) Succes!

23:32 Gepost door Gustave in [Bolivia_02_Maand 8] | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Foei Thomas, je kwaad maken tegen een overste, dat is hier toch wel echt 'not done'! Nee, klinkt me weer heel bekend, en het is nodig dat dat af en toe eens gebeurt...
Tja, soms worden de frustraties wel eens te veel: wachten, wachten, teruggaan, wachten, iemand anders aanspreken, nog eens teruggaan, persoon niet aanwezig, je kwaad maken, nieuwe afspraak, wachten, wachten, ... maar uiteindelijk kom je er wel :d

Gepost door: Anne | 11-05-10

Ja, ja, dat heb je goed vernomen. Ik zet donderdag ook mijn eerste stappen in architectenland. Ik ben eens benieuwd!
Je wordt in elk geval zeer gedetailleerd op de hoogte gebracht achteraf ;-).

Groeten!

Gepost door: La Hermana | 11-05-10

De commentaren zijn gesloten.