26-04-10

Tarijaaaa!

Vooreerst wil ik jullie bedanken om toch af en toe eens te reageren! Ik schrijf niet al te regelmatig maar ik ben blij dat jullie wel nog regelmatig komen kijken! Ik ben het overigens helemaal eens met Eric wat kleermakers betreft! Helaas is bij ons een maatpak bijna onbetaalbaar... Ik ben wel zeeeer tevreden over het werk van mijn sastrecito en maatkledij zit heerlijk! Zolang ik niet verdik natuurlijk :-) Verder zijn lange reacties evenzeer welkom hoor Leen, ze worden met evenveel plezier gelezen als de kortere!

Ik schreef vandaag ook nog een berichtje op de blog van't werk:

CdeS-Titel02

 

Maar daar wou ik het eigenlijk vandaag niet over hebben. Dit weekend ging ik zoals aangekondigd naar een trouwfeest aan de andere kant van Bolivia, in de stad en provincie Tarija. Op zich zou je die streek kunnen vergelijken met de Provence, en zijn ze vooral gekend om hun lekker vlees, als wijnstreek van Bolivia en uiteraard hun Singani (papa: zie kerstcadeau!).

Veel tijd voor een grondig bezoek had ik niet, vermits we vrijdagavond pas arriveerden. Zaterdag hebben we het stadje dan wat verkend en gezocht naar een das voor bij mijn kostuum. Op zich niet heel druk dus, maar zo hoort dat in Tarija, ook wel bekend om zijn totaal gebrek aan tijdsbesef en traagheid. De 'Chapaco' (bijnaam voor inwoner van Tarija) staat niet meteen bekend om zijn efficiëntie :-). Maar dat beviel me wel, mede omdat het klimaat ook niet meteen uitnodigt tot het verrichten van al te veel inspanning! Veel terrasjes dus, met als slogan van de dag "op't gemakske"!

's avonds moesten we dan naar de mis, een procedure die als dusdanig niet al te veel afwijkt van het Belgische trouwfeest-stramien... Ook gooien met hopen rijst en dergelijke is hier niet anders. Het enige vreemde vond ik dat er van de 220 genodigden er blijkbaar slechts 75 de weg naar de kerk vonden, veelal in niet al te deftige kledij... Blijkbaar vinden ze dat deel van het trouwfeest hier niet zo heel belangrijk... Daarna dus iedereen naar huis voor het omkleden voor het avondfeest, waar uiteraard alle 220 wel present waren! Toch vond ik het ook wel redelijk vreemd dat de helft van de genodigden er niet in slaagden om voor middernacht op te dagen (het feest was bezig vanaf 21u), maar ja, zoals ik al zei, chapacos...

Diegenen die er wel op een fatsoenlijk uur in slaagden de weg te vinden hebben het in elk geval niet aan hun hartje laten komen, en om halftien stond de dansvloer al overvol. Iets wat eigenlijk niet gestopt is tot het uur dat we collectief aan de deur werden gezet: halfvier(da's bij wet verplicht hier). Uiteraard heb ik tussen negen en halfvier kunnen genieten van alles wat goed is aan Tarija: lekker eten en schitterende wijnen! Mijn kennis van de traditionele Boliviaanse dansen bleek na Oruro toch nog vers in het achterhoofd, en dus kreeg "el Belga" om de zoveel tijd wel eens wat aandacht van de DJ, in de zin van "en zelfs in België dansen ze blijkbaar Tinku, dus nonkel Frans, laat u niet kennen en rep u naar de dansvloer om de Boliviaanse eer hoog te houden!".

De traditie wil dat de dag na het trouwfeest de familie en goede vrienden samenkomen op een tuinfeest bij de familie van de bruid voor nen stevigen barbecue (dat vlees...!) en om de overgebleven wijn en andere dranken soldaat te maken. Het idee is dat het koppel op die manier toch ook nog iets heeft aan hun eigen feest, want op het avondfeest hebben die geen minuutje rust gehad... Ook het openen van de cadeaus gebeurt op dat tuinfeest. 't is namelijk niet zo dat je cadeaus meeneemt naar een trouwfeest, dat wordt aanzien als onbeleefd. Je laat dat aan de vooravond thuis bij de bruid bezorgen... De traditie wil dat de cadeaus ook geteld worden. Als het een oneven aantal betreft, moet de getuige langs de mannelijke kant een mooier, duurder en groter cadeau geven dan eender welk dat tot dan toe de revue passeerde. Uiteraard betreft het steeds een oneven aantal, en mocht dat niet zo blijken is er altijd wel iemand die op het laatste moment zijn das of zakdoek cadeau doet, kwestie van toch oneven te eindigen :-)

Normaalgezien moesten wij om 5u in de namiddag ons vliegtuig terug naar La Paz hebben, maar om 4u werd ik gebeld dat dat uitgesteld werd tot middernacht! Op zich niet heel slecht, want dan was er meer tijd voor den BBQ :-) Helaas was onze vlucht ook niet meer rechtstreeks, maar via Cochabamba (zie november), waardoor ik pas om 3u deze nacht in mijn bed lag... Pijnlijk vroeg wel, die wekker vanmorgen!!!

De foto's maakte ik weer eens met ieders fototoestel behalve het mijne, dus u zal nog even moeten wachten, maar komen doen ze zeker! Naar aloude traditie mag u zich aan een filmpje verwachten!

 

 

19:01 Gepost door Gustave in [Bolivia_02_Maand 7] | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Geloowkes,

Zit hier nu al even thuis met een "mega"-litteken achter mijn oor. Ik zal dus spijtig genoeg niet direct in een vliegtuig terug te vinden zijn... Hier bij ons toch al wat moeilijker met die stofwolken enzo.
Al bij al viel dat allemaal goed mee. Zoals het wachten op een maatpak ook meevalt he!
Tarija klinkt wel aanlokkelijk!

Cya

Gepost door: Hermano | 27-04-10

De commentaren zijn gesloten.