29-03-10

Huayna Potosi - Opwarmertje & Gelukkige Verjaardag papa!

Maandag, weer werkdag, maar ik reserveer toch een beetje van mijn tijd voor u allen, die sinds zaterdag weer een uurtje verder van me af zijn...


Sinds 2007 had ik het plan de berg Huayna Potosi, met een hoogte van 6080m, te beklimmen. Dat is er toen niet van gekomen wegens een wel zeer druk bestaan en andere reismogelijkheden. Vanaf oktober kijkt deze berg me weer elke dag recht in het aangezicht en MOET ik dat toch allemaal eens van bovenaf bekeken hebben. Daarom, reeds enkele maanden gereserveerd in de agenda: het weekend van 1 mei doen we een poging!


Vrijdagavond werd ik echter gebeld om te vragen of ik niet geïnteresseerd was om zondag, gisteren, al eens een kijkje te gaan nemen. We zouden zondagochtend vroeg vertrekken richting Milluni, een mijndorpje aan de voet van de berg. Ongeveer ter hoogte van het bekende “kerkhof van Milluni” vertrekt de beklimming. Niet echt hoopgevend, maar we moeten dan maar denken dat dat kerkhof er een is van overleden mijnwerkers en niet van bergbeklimmers! Op zich in elk geval geen verkeerde plek als laatste rustplaats...


Zo gezegd, zo gedaan, en na me gigantisch overslapen te hebben op zondag en met slechts 5 minuten om alles bijeen te zoeken en mij aan te kleden was ik toch nipt op tijd. Niet echt van de gewoonte, maar goed, als de wekker niet meewilt...


Na een busrit van een 2 a 3-tal uurtjes  waren we dan toch vertrokken! Het vertrek was gepland op 4200m, de aankomst een hut op 5130m. Met de zak vol cocablaadjes en de cameltoestand vol water op pad! Het weer was fantastisch! Tenminste toch tot halverwege de beklimming, waar we ineens overvallen werden door een mistbank... Op zich viel dat allemaal wel mee! De benen zaten goed :-) Vermoedelijk omdat ik de laatste tijd 3 keer per week een tweetal uurtjes aan sport doe. De meeste Bolivianen doen dat niet, wat in combinatie met mijn “bergversnelling” resulteerde in op een anderhalf uur boven! Marie, Gabriela en ik hebben de tijd daar wel even scherp gesteld, tot grote verbazing van de eerste Boliviaan die een halfuur later arriveerde:-) Op zich wel grappig, want van tevoren had iedereen (we waren met z’n 30) ons gevraagd of we dat wel zagen zitten en dat’t geen schande was om halverwege terug te keren, etc.:-) We werden direct uitgenodigd lid te worden van hun klim-en wandelclub, vermits we de beproeving toch iets beter overleefden als hunzelve:-)


Het was wel wat jammer dat eenmaal boven het zicht helemaal verdwenen was... Hopelijk hebben we op 1 mei meer geluk! Ik ben wel eens benieuwd of dat dan ook allemaal zo vlotjes zal gaan met toch wel wat meer gerief in de rugzak... Ik ben er ook wel zeker van dat het tweede deel dat ons nog te wachten staat een pak harder zal zijn. Dat gaat van 5130 (of 5300, afhankelijk van de gekozen hut) tot 6080 over gletsjer en sneeuw... Uiteraard met de nodige begeleiding en het nodige materiaal! Ik denk dat ik dus best mijn nieuwe sportieve gewoonten niet opgeef!


Hieronder alvast de fotos van onze “opwarming Huayna Potosi” (voor wie goed zoekt is de hut van veraf ook te zien op de 4de laatste foto):

Huayna-van-ver

 

Milluni01

Milluni02

KillAnimals

GabrielaHut1

Hut1

BeginKlim

Kam01

Kam02

EindeKlim01

Hut01

Hut02

Hut03

Hut04

Gletsjer

Riviertje

Afdaling01

Afdaling03

Afdaling04

Afdaling05

17:08 Gepost door Gustave in [Bolivia_02_Maand 6] | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Dag Thomas,
Ik heb meteen na elkaar je laatste 2 berichten gelezen. Leuke verslagjes heb je geschreven!
Evenzeer heb ik ook genoten van de mooie foto's. Het is wel leuk dat je onder je verslagen zo de foto's kan plaatsen. Bij ons Anne moet je altijd eerst een andere site openen. Ik vermoed dat dat voor haar ook meer werk is. Zij post misschien daarom wat minder frequent foto's.

Deze week is voor mij een drukke week. Je weet wel: la semana santa... met alle vieringen die daarbij komen kijken. Ondertussen lopen mijn bezoekjes en activiteiten met de jongeren ook nog gewoon door. En dan... Pasen... misschien zijn er dan wel eitjes te rapen. Wij vieren dan trouwens de paaswake in onze pas-gerestaureerde prachtige Romaanse kerk. Het is een echt pareltje geworden en vanuit uw architecturale achtergrond is het beslist de moeite om daar eens een kijkje in te gaan nemen als je weer terug bent.
De restauratie heeft meer dan 2 jaar geduurd. We moeten nog beginnen verhuizen! Dat zal op paaszaterdag zijn om 7.00 u 's morgens. Elke parochiaan die handen aan zijn lijf heeft wordt uitgenodigd om mee te helpen. Alle materiaal moet weer van de zolder (in de kerk) gehaald worden. Kandelaars, boeken, kasten ........ een hele hoop spullen. Amai dat wordt een goede conditietraining.

Zo Thomas, train jij nog maar goed verder en.. als je die beklimming gaat doen, zorg ervoor dat je ervaren gidsen meeneemt. (die moeders met hun eeuwige raad)
Tot binnenkort!

Gepost door: Lener (alias Leen) | 29-03-10

Sommige van die fotos zouden zo kunnen getrokken zijn bovenop de Ben Nevis (Schotland). Dit berg exemplaar is wel ongeveer 5 keer hoger dan de Ben Nevis dus niet echt vergelijkbaar :).

En een gelukkige verjaardag aan meneer de Papa!

Gepost door: Siempre | 30-03-10

Haha, ik vermoed dat de LLama toch niet echt in Schotland voorkomt :-)

Maak je maar geen zorgen, als ik die beklimming ga doen is dat met ervaren gids(en) en aangepast gerief! Verder staat hij bekend als een der gemakkelijkste 6000-ers :-)

Gepost door: Thomas | 30-03-10

Llamas komen er inderdaad niet voor, maar toen ik er was wel een soort michaels :) (uiterst zeldzaam en vreemd beest).

Benieuwd naar de beklimming!

Gepost door: Siempre | 31-03-10

Michaels Tja, die Michaels ben ik hier nog niet tegengekomen:-) Waarschijnlijk ook een soort kameelachtigen, verwant aan de llama? :-)

Gepost door: Thomas | 31-03-10

De commentaren zijn gesloten.