26-03-10

Gelukkige verjaardag Cé!

Zo, even een dood moment hier op het recentelijk toch wel zeer druk geworden werk... Dat laat me toe eventjes deze blog te updaten, tenminste als ik internet tegenkom want dat laat het hier de laatste tijd nogal afweten. Op ZuidAmerikaanse wijze verwacht ik dat dat op een dag wel weer in orde zal komen :-) Intussen klagen we, doen we er zelf niets aan en werken we verder zoals we kunnen ;-)


Ik ben de laatste tijd ook wat meer op verplaatsing geweest en heb me beziggehouden met het opmeten van het gezondheidscentrum ‘Rosas Pampa”. Da’s nogal ver van hier in een uithoek van El Alto, en dus op zich ‘s ochtends wel een hele reis eer ik ter plaatse was. Gelukkig was het mooi weer en heb ik dus veel in de zon gewerkt :-) Op 4000m is da wel een beetje oppassen, want als ge hier zonder zonnecreme een halfuur in de zon staat zijde ni alleen zo mottig da ge ni weet waar te kruipen, maar ook nog eens vuurrood.


Daarnaast was het wel een vreemde bedoening, daar in het verre Rosas Pampa. De eerste moment dat ik er toekwam en naar de directrice vroeg, begroette deze vriendelijke dame me en leidde me ineens voor ne man of 40. Ze hadden namelijk net hun maandelijkse vergadering met al het personeel, afgevaardigden van de scholen en buurtcomités etc... Enfin, iedereen die ooit nog maar gehoord heeft van het kliniekse en iets te zeggen heeft in een straal van ne kilometer was aanwezig. Ik daar dus ineens op’t onverwachts vanvoor in de vergadering, begeleid door de vreselijke woorden van de directrice “Allen, dit is Thomas, een architect van BTC die ons haarfijn gaat uitleggen waarom hij hier is”... Nu is het niet direct mijn specialiteit om voor grote groepen een zegske te doen, laat staan in het Spaans... Daarbij kwam dan ook nog eens dat iedereen ultragrote verwachtingen had van wat we daar zouden gaan realiseren. Ik heb me serieus van mijnen diplomatiekste kant moeten laten zien, want de gemoederen laaiden af en toe redelijk hoog op, maar een drie kwartier later was ik er doorheen! Toch denk ik dat ik in’t vervolg eerst nekeer ga telefoneren om te zien of er niks dergelijks aan de gang is in de 8 centra die me nog resten :-)


Voor de rest was dat centrum ook wel echt in redelijk erbarmelijke staat. Zo dacht ik dat ik op vlak van vadsigheid en duiven intussen een en ander gewend was... Toch zijn duiven dergelijke helden die zo schijnt’t voor menig superlatief nog een overtreffendere trap zoeken. Ik laat u maar al te graag kennis maken met de kamikaze-duif! Ik was al even op zoek naar de sleutel van een bepaalde wc die “voor onderhoud” al maanden gesloten was en niemand had de sleutel... Onderhoud op z’n Boliviaans is vaak de omslachtige taak van het maken van het bordje “gesloten wegens onderhoud” en verder gaat’t precies niet. Deze wc die gesloten was wegens onderhoud en waar ik na weer een diplomatieke rel toch de sleutel van wist te bemachtigen (ik moet ALLES opmeten), bleek verstopt te zijn door een der mijner gevleugelde helden die zich naar Japanse traditie te pletter heeft gestort in de plee en daarna op gepaste kamikaze-wijze overleed aan een combinatie van verwondingen door duikvlucht en verdrinking... Het spontane walg-gevoel was zelden zo groot... De foto verhult een deel van de vadsige werkelijkheid, maar is in vergelijking toch eerder braaf te noemen. Toch kon ik u hem niet onthouden :-)


Voila, rest me enkel nog de Cé ne gelukkige te wensen! Ik zou zeggen, drinkt er ene op mijn kosten, bij voorkeur ne Karmeliet (maar in uw geval is Duvel of Geuze ook toegestaan ), en schrijft hem voorlopig op de spiegel!

 

Ohja, de afschuwelijke foto (e.a.):

DodeDuif

 

RosasPampa

 

VoetbalVeld

 

Partos

 

Jongetje

00:14 Gepost door Gustave in [Bolivia_02_Maand 6] | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.