02-03-10

Maart!

Goeiendag! We zijn intussen al maart, dus is het hoog tijd om met een cliché uit te pakken: tgaat rap! Maart zal de zesde (6!) maand zijn dat ik hier in La Paz zit... Tijd om dus eens terug te blikken op wat ik hier zoal realiseerde en wat nog op het lijstje staat! Het moet namelijk niet altijd over feesten gaan :-)


De eerste maand mogen we toch wel redelijk als verloren beschouwen, hoewel dat toch moet genuanceerd worden. Ik heb toen een appartement gevonden en het project “leren kennen”. Nuja, al te lelijk moeten we daar ook niet over doen, hard werken was het niet :-) Eind Oktober zijn ook de problemen hier op de gemeente begonnen. Die hebben op zich aangesleept tot half november, waarna we kunnen stellen dat ik pas echt in gang geschoten ben. Bon, in gang schieten is misschien ook wel wat overdreven:-)


Maar goed, ik heb toen gewerkt rond medisch afval. Dat thema wordt nu stilaan afgesloten en heeft geresulteerd in de aankoop van 2 aangepaste ophaalwagens en capacitatie van het medisch personeel + nog enkele kleinere maatregelen. We zitten nu in de bureaucratische fase van openbare aanbestedingen enzo, maar da’s niet mijn werk, dus ben ik nog maar een paar uurtjes per maand bezig met de opvolging.


Mijn park en groen stedenbouwkundig plan werden vooral in december aangevat, in de week tussen kerstmis en nieuwjaar & het verdere verloop van januari. Begin februari kreeg ik dan te horen dat er eigenlijk geen geld voor was, dus heb ik besloten daar enkel nog aan te werken als ik me verveel. Dat moet wel een beetje want’t staat nog in mijn taakomschrijving. De volgende evaluatie ga ik proberen ervoor te zorgen dat ze dat eruit halen, want ik verkies me niet bezig te houden met dingen die dan met een schouderklopje en waarderende knik voor de komende 50 jaar stof mogen verzamelen. Er bestaan overigens al 5 dergelijke “plannen” die eveneens geclasseerd zijn wegens gebrek aan middelen...


In februari werd alles een pak interessanter! Mijn stage werd goedgekeurd, waardoor ik hopelijk eind deze maand architect mag heten. Da’s goed, want de ingenieur in mij kent momenteel geen hoogdagen :-) Daarnaast is er een kleine verschuiving gebeurd in mijn dagelijkse bezigheden. De verbouwingen hier beginnen vorm aan te nemen, op een groot aantal schoonheidsfoutjes en hilarische onozelheden na... Voor diegenen die niet vies zijn van een beetje ramptoerisme: http://www.facebook.com/album.php?aid=157611&id=64541...


Daarnaast ben ik ook bezig met het verbouwen van 2 ziekenhuizen. Dat is wel eens iets anders dan kantoren en eengezinswongen, hoewel het volgens mij niet zo heel relevant zal zijn voor mijn verdere carriere :-) Interessant wel op zich, maar de standaard ligt hier toch wel redelijk laag...


Vanaf morgen begin ik ook met het optekenen van de bestaande toestand van 10 (!) gezondheidscentra die we nadien gaan verbouwen. Vermits er geen bestaande plannen van zijn ga ik me bezig houden met het in kaart brengen van dat alles! Nu ken ik in El Alto de weg niet zo goed, ook al omdat dat supergroot is. Daarom heb ik een jeep met chauffeur ter mijner beschikking! Ik kijk er eerlijk gezegd naar uit af en toe eens uit mijn, zij het intussen verbouwd, duivenkot weg te trekken voor meer praktische zaken!
Ter aflsuiter toch nog even: op enkele hardnekkige exemplaren na, kan ik dit pand bijna duif-vrij verklaren!


Voila, nu iedereen weer mee is met mijn profesionele activiteiten hier ten velde, beloof ik dat’t de volgende keer over een luchtiger onderwerp zal handelen. Ik zal me ten volle inzetten een aangename activiteit te zoeken waar ik u over kan berichten. Tenzij die werkmannen hier weer een van hun hilarische constructies bedenken waar ik u allen mee kan verblijden :-)


De groeten thuis!



PS: Leen, mijn oma vindt u nogal stillekes de laatste tijd... Ze bekende me dat ze “u zo graag leest”. Gezien ik graag heb dat ze hier af en toe eens komt kijken zou ik u vriendelijk willen vragen nog eens iets te schrijven ;-)

15:49 Gepost door Gustave in [Bolivia_02_Maand 6] | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Beste Thomas, Liefste Oma,
Onder lichte druk... maar niet onaangenaam... graag wil ik nog wel eens een reactie sturen op het relaas dat jij postte op je BLOG. Soms denk ik: "die mensen moeten mijn gezaag beu zijn, hou je maar wat stillekens", maar als oma mijn persoonlijke fan begint te worden dan kan dat ook alleen maar goed doen voor het imago van Thomas :)

Alle gekheid op een stokje... zoals gewoonlijk is het hier weer vreselijk druk. Al mijn dagen zijn overvol gepland.
De verhuis van ons Saartje naar Houthalen heeft er ook vast mee te maken dat ik achterstand heb opgelopen in mijn pastorale taken. Maar met liefde hebben wij geverfd, geschuurd, gelakt, verhuisd, gepoetst,.... en tot slot genoten van een heerlijk glas champagne.
De verhuis is echter niet zonder slag of stoot verlopen. Eric zijn rug kreeg een flinke knak. Ook dat had weer gevolgen... la mamá (die zeer polyvalent en sterk is) heeft 3 dagen rondgereden met een wasmachine in de auto die voor Anne bestemd is. Eric kon die machine namelijk niet mee uit de auto heffen. Gisteren ben ik dan een sterke buurjongen gaan inhuren om dat geval eindelijk uit de auto te krijgen. Dank zij mijn en zijn sterke armen is dat zeer goed gelukt. En niet alleen dat gesleur met die machine was aan de orde... ook het gesleur met voeder voor de kippen (zakken van 25 kg zijn toch ook niet zó licht), zakken met kalk voor de bomma haar grasveld (want dat moet altijd het groenste zijn).. enz.

Morgen plan ik een inhaaldag voor heel veel achterstaand werk in de pastoraal. Donderdagvoormiddag is er de Spaanse les. Namiddag ga ik naar Korbeek-Lo. Dan ga ik eerst met vake naar Blanden om boeken, catalogi, en ander materiaal te kopen bij de filatelist. Ik moet mijn verzameling van de laatste 3 jaren nog bijwerken.
Ik ga dan bij moeke blijven slapen. Dat vond zij een zeer goed plan. De kamer die wij 14 dagen ontruimd hebben met de "meisjes" is ondertussen geverfd, behangen en er is een nieuwe vloer gelegd. Dus moeke knoopt meteen het aangename aan het nuttige. Haar suggestie was meteen: "dat komt eigenlijk goed uit, dan kunt gij misschien die kamer mee terug in orde brengen?" En ja, natuurlijk, ik doe niks liever dan mijn moeder plezieren.
Vrijdag ga ik de hele dag naar de Hogeschool in Heverlee. Ik heb mij ingeschreven voor een module "contextuele hulpverlening". De komende weken ben ik dus 's vrijdags gekluisterd aan de schoolbanken. Lonne zal weer kunnen lachen met haar moeder die dan 'met de wind mee' alles netjes noteert.

Maar laat ze maar lachen... ik besef wel dat veel priesters en andere pastorale werkers zich niet genoeg scholen en zo wereldvreemd blijven acteren. Ik hoop dat niet (nooit) te worden.

Zaterdagochtend zal Lonne mee met haar moeder op pad gaan. We hebben dan een eendaagse met de jongeren van de vormselcatechese. Die 42-koppige bende zullen wij weer met liefde onder controle trachten te houden. 't Zijn toch schatjes, maar wel gemakkelijker te hanteren als ze niet in groep zijn.

Lieve oma, dit relaas is meer dan ik eigenlijk had willen doen, en ik weet niet of Thomas het lezen tot het einde volhoudt :)

Thomas, doe het ginder nog goed. De tijd kort inderdaad erg af. Lonne herleeft elke dag een beetje meer. Trouwens, sinds Eveline terug is uit Sevilla is het leven in Leuven weer feest..

Tot binnenkort op je BLOG.

Gepost door: Lener (alias Leen) | 02-03-10

Merci Dankuwel! Ik heb het wel tot't einde volgehouden :-) Ik vermoed dat mijn oma zo tevreden zal zijn dat ze een poging gaat ondernemen hier ook eens een reactie achter te laten! Niwaar, oma? :-)

Gepost door: Thomas | 03-03-10

Thomas!! Dringend tijd dat ik nog eens reageer dacht ik zo.. Volg hier nog steeds al je verhalen, maar meetsal komt het er dus niet van te reageren. Hier in het pajottenland is alles druk druk druk. Heel veel patiënten door de lange donkere periode (waar nu precies wel beterschap in komt!), volgend weekend eindelijk laatste cursus dagen, wat jammer genoeg wel gepaard gaat met examen.. Gisteren zijn we naar Batibouw geweest waar we toch wel meermaals lichtjes werden uitgelachen dat we aan t wachten waren op onze architect die tem september in het buitenland vertoeft. Ach ja, heb me niet zomaar laten doen hoor,en lieselottegewijs een mooi antwoord gegeven:) In ieder geval, hebben veel ideëen opgedaan, van warmtepompen tot dakpannen tot ... Veel stof om over te praten dus!!

Zo broerie, doe het daar nog goed en 't amusement!

ps oma: denk dat je nu wel lichtelijk verplicht bent ook eens een reactie te plaatsen ;)

Gepost door: 't zusje | 03-03-10

De commentaren zijn gesloten.