27-12-09

Terug in La Paz na een dikke week België

Hopsaaaa! Ik ben weer terug in Bolivia en de terugreis was niet veel beter dan de heenreis. Ik kan iedereen afraden van met mij een vliegtuig te nemen :-).
Na een zeer pijnlijk afscheid in Zaventem heb ik vlotjes mijn weg gevonden naar het vliegtuig richting Chicago en tot zover ging alles heel vlotjes! Maar in Chicago was het ongeveer hetzelfde scenario als in Brussel vorige week donderdag. Normaal mochten we ook hier niet landen, maar vermits de piloot al begonnen was en niet voldoende kon afwijken van zijn pad (of hoe dat ook werkt) zijn we dan toch maar met veel geschuif en gebots neergekwakt in Chicago op een spekgladde en dichtgesneeuwde landingsbaan! Maar we waren goed op tijd en dat was toch al een pak van mijn hart.
Ook het ophalen van de bagage enzo ging deze keer zonder al te veel stress... Tot ik voorbij de paspoortcontrole en de douane was, waar al iemand klaarstond om te melden dat mijn vlucht naar Miami was afgelast... Dat kwam omdat ze maar de helft van alle vluchten konden laten doorgaan gezien de louche staat van de landingsbaan en ze niet over voldoende toestellen beschikten om de vliegtuigen sneeuwvrij te maken... Na wat aangeschuif aan de mij intussen zeer bekende klantendienstbalie van American Airlines was ik intussen te weten gekomen dat ze nog 2 eerdere vluchten hadden richting Miami die wel door zouden gaan.
Ik heb daar dus hemel en aarde bewogen om mij te laten herboeken op de vlucht van een uurtje voor de mijne, en dat bleek allemaal in orde te komen! Ik dus met het luchthaventreintje naar de juiste terminal op zoek naar de gate. Die was nog dicht, dus daar heb ik even van het moment gebruik gemaakt om wat te eten, want ook in de lucht is het crisis en ik was met grote honger van het vliegtuig gestapt.
Keurig op tijd stond ik aan de gate, om te vernemen dat die van plaats was veranderd... 20min wandelen naar de gewijzigde gate! Intussen had ik beseft dat er op mijn ticket helemaal geen zetelnummer stond, dus dat ik waarschijnlijk op de wachtlijst zou staan... Daar aangekomen (en op het tvtje gezien dat ik inderdaad op de wachtlijst stond) heb ik mij maar van den domme gehouden en gevraagd naar de verantwoordelijke van American om mij te verduidelijken waarom ik geen stoelnummer had :-) Die vriendelijke man legde uit dat ik op de wachtlijst stond, waarop ik zei dat ik wel echt mijn aansluiting in Miami moest halen. Een paar minuten later was ik nogmaals herboekt, op een nog eerdere vlucht, die op dat eigenste moment zou beginnen boarden. Ik had nu wel een echt ticktet, maar moest dezelfde afstand terugspurten... Dat is vlotjes gelukt, want ook daar hadden ze vertraging. Maar ze begonnen net met boarden toen ik aankwam! Ik had gelukkig echt een plaats, want de wachtlijst voor die vlucht was 73personen lang! Hoe ik die allemaal heb voorgestoken weet ik niet, maar ik kon op dat moment niet te empathisch uit de hoek komen en heb vrolijk plaatsgenomen op dat vliegtuig!
Op weg naar Miami, waar ik zelfs vroeger als gepland zou arriveren! Ik was een beetje bezorgd of mijn bagage wel zou meereizen, maar daar kon ik op dat moment toch niets meer aan veranderen... Met herwonnen optimisme naar Miami!
Daar waren er buiten een vertraging van een uur niet echt problemen! Ik heb daar een sandwichke gegeten en wat gelezen. Tot ineens het brandalarm afging... Amerikanen lachen daar niet mee, dus dat was een heel gedoe, maar eigenlijk bleven ze voor hun welbekende massahysterie nog redelijk kalm. Ikzelf, geloof het of niet, was in al mijn apathisch slaaptekort de kalmte zelve :-)
Over de volgende vlucht kan ik niets vertellen, want ik heb wonderwel (nogmaals bedankt papa voor die heerlijke oortjes) heel de vlucht van begin tot einde geslapen. Mijn valies was voor een keer de eerste die van de band kwam gerold, dus dat was daar rap gefixt! Bijna had de douane roet in het eten gestrooid, want ik moest passeren voor een volledige controle. Mijn ochtendhumeur was bijna om zeep, tot ze even mijn paspoort bekeek :-). Dankzij mijn semi-diplomatieke status mocht ik passeren zonder de miserie van alles uit te pakken! Lang leve de Belgische Ambassade!

Ik maakte ook een kleine compilatie van mijn “vakantie in eigen land”. Voor de geïnteresseerden:

http://www.youtube.com/watch?v=CRmN0SNrVS4

De kans is groot dat u er ook in meedoet!   

20:42 Gepost door Gustave in [Bolivia_02_Maand 3] | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

amai, Thomas, wat een verhaal! Ik kan me voorstellen dat je blij was om in La Paz eindelijk te landen. En ik vind het idd geweldig straf dat je bagage vlekkeloos van de band is gelopen. (trouwens wat vind je van mijn sms-taaltje 'idd'?)

Die semi-diplomatenpas... heb je die voor de rest van je leven? Dat lijkt mij een grote luxe.

Ondertussen zijn we alweer een eindje verder in de dag gevorderd. Lonne haar oog is nog wat ontstoken, ik hoop dat het morgen wat beter gaat (en niet alleen met haar oog). Lezen en kijken is niet het makkelijkste op die manier.

Ikzelf tel de dagen eerder af. In het beste geval zouden Eric en Anne vanuit Argentina dinsdagochtend terug landen. Ik vermoed dat wij allemaal gelukkig gaan zijn dat de turbulentie van de afgelopen weken een beetje luwt en dat we een heel klein tijdje een alledaags leventje kunnen leiden.
Lang zal dat alledaagse echter niet zijn. Er is nog veel werk aan de winkel met de Huyancayo-sponsor-werkgroep voor ons Anne. Preekbeurten in de diverse kerken moeten nog voorbereid worden, beamers, laptops en schermen moeten nog gezocht worden zodat wij op diverse plaatsen op gelijke uren kunnen 'preken'. Ook de organisatie van de kienavond staat ook nog lang niet op poten. Daar zoeken we nog steeds naar gulle sponsors die hier een daar een mooie prijs willen schenken. Het wordt voor de jong-volwassen-werkgroep (waar ik toevallig toe mag behoren) nog een helse maand vooraleer ons Anne dan vertrekt.

Huancayo ligt echt niet ver van La Paz. Wie weet komt Anne jou wel bezoeken, of omgekeerd. Enfin de tijd is nog lang.

Slaap nu maar eerst eens goed uit. Ik wens je veel moed en succes met het werk dat je daar in Bolivia nog moet verwezenlijken.

Gepost door: Lener (alias Leen) | 27-12-09

Beste Zoon,
Blij vooral om te lezen dat je weer veilig aangekomen bent! Door je vliegavonturen, is mama weer helemaal gemotiveerd om eens langs te komen!-) Het promotiefilmpje in de FNAC over het vroegere SABENA, geeft een heel ander beeld over reizen...trouwens sinds wanneer fotografeer jij kerken en begijnhoven? Mooi wat de liefde met een mens kan doen, en wij genieten mee, Lonne, dank je daarvoor!
Slaapwel en hou je goed, Papa

Gepost door: Karmelieter(alias Rudi) | 27-12-09

Gij terug in La Paz, Hier terug sneeuw en ik terug opt werk....

Gepost door: Hermano | 04-01-10

De commentaren zijn gesloten.