05-10-09

Een beetje rustiger...

Vandaag was een iets rustigere dag. We hadden pas afspraak om 12u, dus gingen we uitslapen... Helaas is dat mij niet echt gelukt, ik vermoed dat het tijdsverschil daar ook wel voor iets tussenzit...
Dus ben ik deze morgen op wandel gegaan op zoek naar een telefoonwinkel om eindelijk eens deftig in contact te kunnen treden met het thuisfront. Helaas was er op zondagmorgen niet echt iets open, dus heb ik me begeven naar een cafétje waar gratis internet was... Maar helaas was datzelfde thuisfront niet bereikbaar via Skype :-(
Uiterst toevallig ben ik dan een Duitser tegen het lijf gelopen die we in Amsterdam ontmoet hadden bij het aanschuiven voor ons vliegtuig. Hij ging eerst over Lima en was gisterenavond toegekomen. Zeer uitzonderlijk dus dat we elkaar hier gewoon op straat weer tegenkwamen, maar dat was ineens ook een uitstekende gelegenheid voor een koffietje :-)
Daarna ging ik weer op zoek naar een plaats om te bellen, maar helaas wederom zonder resultaat...
Op de middag hadden we afspraak in de “Zona Sur”, het meest laaggelegen en zuidelijk deel van La Paz waar de betere klasse woont. Een van onze collega's woont daar met haar gezin en ze had ons en enkele anderen uitgenodigd om te komen eten. Vermits het mooi weer is en het daar echt warm was, hebben we in de tuin gezeten en werd ik zowat verplicht door de jongste spruit om mee in de zandbak te komen spelen:-) Op dat moment kwam onze co-coach (lees: baas), die we nog niet hadden ontmoet, met zijn gezin toe. Hij was een beetje verrast mij in de zandbak aan te treffen, maar het was in elk geval een hilarische kennismaking!
De gastvrouw had serieus haar best gedaan om typische Boliviaanse gerechten (en cocktails én Huari, voor dezen die nog weten wat dat is) te maken, soit, gezellig zondag namiddag in het zuiden!
Maar het gesprek ging heel de tijd over de kinderen en de huisdieren, dus gelukkig hadden we ook afgesproken om 4u om een appartement te gaan bezichtigen, een goei excuus om beleefd het toneel te verlaten.
Ana-Lucia, een Boliviaanse vriendin van 2 jaar geleden, helpt ons een beetje met’t zoeken naar appartementen en we zouden haar om halfvijf ontmoeten om er dus eentje te gaan checken. Op zeer Boliviaanse wijze is die afspraak intussen verzet naar halfacht, dus had ik ineens wat tijd om mijn relaas te doen. Zoals u ziet wordt er goed voor ons gezorgd! Helaas heb ik dus nog steeds niet de mogelijkheid gevonden dat telefonisch te melden :-(
Ik kom er maar niet toe fotos te trekken, maar ik beloof daar verandering in te brengen!
Hasta la proxima!

P.S.: Mama, het was je wel degelijk gelukt mij te bellen! Ik was op dat moment aan’t wandelen en had m’n gsm niet gehoord... Wat je hoorde was de voicemail denk ik, want je hebt het volgende bericht nagelaten: “Ik hoor hier alleen maar vannalles in’t Spaans -KLIK-”. Maar blijkbaar is het mij niet toegestaan terug te bellen... Ik ga morgen naar een kantoor van de gsmoperator om te zien hoe dat kan verholpen worden!s

01:02 Gepost door Gustave in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

hey broerie! Blij zoveel geblog van je te lezen! Hier gaat alles z'n gewone gangetje, al heb ik met mama en papa gisteren ook het zuiders gevoel opgesnoven op de markt in Brussel-Zuid. Echt de moeite! Nog veel succes met de zoektocht naar een woonplaats,en nog veel zandbak-genot!
xx

Gepost door: t zusje | 05-10-09

hallo jongen,onze communicatie lukt niet erg goed maar ooit gaat dat wel lukken zeker!ik zit al dagen naast de computer,heb al doorligwonden van die keukenstoelen en als ik even weg was dan was jij op skype:-( gelukkig is er dan lonneke om mij op de hoogte houden!groetjes en tot de volgende hé mama

Gepost door: mama | 05-10-09

Ook hier wordt je blog op de voet gevolgd. Toch even vermelden dat de opluchting zeer groot was toen je eerste blogbericht verscheen. De zenuwen stonden hier zeer strak gespannen en gebaseerd op je eerdere ervaring met een nachtelijke aankomst, werden er hier al verschillende noodscenario's en reddingsoperaties uitgewerkt. Maar de rust is weder gekeerd... Hoewel, ten huize Haasrode is het nu spannend wachten op dat eerste telefonisch contact dat inderdaad maar niet blijkt te lukken. Gisterenavond, tijdens een gezellig zondagsetentje, werd zelfs (!) de duitse schlagermuziek stiller gezet om toch maar skype te kunnen horen.
Nog veel plezier daar met je huizenjacht!
Groetjes van 'La Hermana' y 'El José' (die ondertussen thuis ligt met zijn voet omhoog, omgeslagen met de Basket)

Gepost door: La Hermana | 05-10-09

Na eerst beleefd toelating gekregen te hebben van Lonne, mag ik nog even kort een reactie doorsturen.
Al die moeilijkheden om de achterblijvers telefonisch te contacteren is blijkbaar niet simpel. Ik kan me voorstellen dat je mama er een beetje stressig van wordt... (ik weet dat ik mijn eigen karaktertrekken niet mag projecteren op anderen, maar toch..)
Ook bij ons zijn er de nodige perikelen. Anne zou gisterenavond reeds geland zijn in Zaventem vanuit Ecuador. Niets is minder waar geweest. Het vliegtuig voor de terugreis had technische problemen en de groep werd noodgedwongen ondergebracht in een 5-sterrenhotel om te wachten tot het vertreklicht op groen zou springen. Enkele uren geleden heeft ze dan toch een SMS-je gestuurd dat ze in Madrid is geland. Eric zat op dat ogenblik in vergadering. Ik heb toch even gecheckt of hij dat meisje geantwoord had. En ja hoor... het gebruikelijke 'OK' is op het schermpje verschenen.
Wij vertrekken dus dadelijk naar Zaventem om haar op te pikken. Hopelijk is de vlucht vanuit Madrid goed verlopen.

Leuk trouwens om je relaas te lezen op de Blog!
Stel het goed en tot binnenkort.
Leen.

Gepost door: Leen | 05-10-09

De commentaren zijn gesloten.