02-10-09

Het eerste bericht uit La Paz!

Voila, een eerste teken van leven uit La Paz! Uiteraard gaat dit pas later zijn weg naar het internet vinden, dus momenteel is het voor u nog spannender als voor mij :-)Het vluchtje naar Amsterdam was zeer kort en vermits we daar maar 50min hadden om over te stappen is alles in het begin eigenlijk heel rap gegaan. Maar dan die vlucht Amsterdam - Lima... Deze is alvorens ge u zorgen begint te maken heel kalmpjes verlopen hoor, maar twaalf en een half (12,5!!!) uur in een vliegtuig zitten is echt supervervelend. Ik weet dat dat een beetje verwend klinkt, maar iedereen die daar dergelijke mening op nahoudt raad ik aan zo rap mogelijk dezelfde vlucht te boeken zodat we over een tasje koffie kunnen zeuren over onze doorzitwonden...Enfin, het gemak is dan weer wel da ge ineens in Lima staat, zonder de paranoïde Amerikaanse controles te trotseren en een paar uur in Atlanta te spenderen...3 films, 2 boekskes en 3,5 maaltijden later: Lima dus... We waren allentwee echt te moe om op avontuur te gaan in Lima, en het was nu ook niet echt goei weer, dus hebben we ons daar in een koffiehuisje op de luchthaven geïnstalleerd om de 6u wachttijd te overbruggen...Ook dat ging voorbij, en zodoende vertrokken we naar La Paz! Op dat moment was ik zo uitgeput dat ik zelfs in slaap viel voor het opstijgen. Helaas werd ik een goeie 3 kwartier later wakker omwille van vadsig harde turbulentie... Twas een beetje raar wakker worden met alle dikke Bolviaanse bommas rondom me die om ter rapste kruistekentjes aan’t maken waren... Maar we zijn er toch geraakt! Om 1u lokale tijd, dus 7u ‘smorgens in België, kwamen we aan!!!Wij althans, want we kregen direct te horen dat onze bagage nog in Amsterdam stond te wachten... Dat hadden we ook wel al een beetje verwacht... De dame in Brussel had gezegd dat we in Lima moesten bevestigen dat onze bagage ook naar La Paz ging reizen, omdat daar een andere maatschapij het overnam. Die maatschappij vond onze bagage maar niet in Lima, tot bleek dat KLM de bagage van een 40 tal passagiers was ‘vergeten’ in te laden... Ik vraag me af of er niemand zich afgevraagd heeft wat die hoop bagage daar dan deed, maar soit... Ik was veel te moe om te gaan klagen, en ze hebben beloofd dat we deze nacht om 1u alles mogen gaan opladen... Ik hoop het, want gelukkig voor u is dit een geurloos medium!Zo, nu weet u weer exact waar ik zat! Vandaag staat er vanalles op het programma, maar buiten het feit dat ze ons sffs komen ophalen om te gaan ontbijten ben ik eigenlijk totaal vergeten wat... Op zich is dat niet erg, want ze hebben alles nogal strak voorbereid voor die eerste dagen uit schrik dat we ons gaan vervelen :-) Maar daarover hoort u meer in mijn volgende relaas! Groetjes vanwege mezelf!!!P.S.: Mijn gsmkaart werkt hier, net als vorige keer, niet.... Lang leve Proximus...

20:47 Gepost door Gustave | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Dag Thomas, je bent nog maar net weg en al zo'n lang verhaal. Lonne (en naar alle waarschijnlijkheid je mama en papa niet minder) heeft de hele nacht en dag vol ongeduld elke tik op de gsm en elke ritsel op de computer gadegeslagen. Blijkbaar is de trip voor jou ook wel erg lang en vervelend geweest. Ik kan mij voorstellen dat je er doopop van was.
Even moest ik wel glimlachen met die kruistekentjes.... ik kan het mij voorstellen. Eigenlijk is het erg hoe een kerk erin geslaagd is om mensen op deze manier met geloven te laten omgaan. Maar goed, niet minder respect voor die oudjes. Zij zijn het product van pure indoctrinatie.
Ik weet niet of de situatie nu veel anders is; alhoewel de kerkverantwoordelijken er nu wel voor opletten dat ze de zaak een beetje subtielen aanpakken. Wat zouden ze immers zijn zonder "meegaande" leken?
Genoeg gepalaverd...
Zondag halen wij ons Anne af van haar reis naar Ecuador. Haar verslagen zijn iets korter... het zal iets met tijd te maken hebben. Ik ben in elk geval ook benieuwd naar haar verhalen.
Thomas, het ga je goed! Hou je haaks en tot een volgende keer.

Gepost door: Leen | 02-10-09

amai,dit was weer zowat de spannendste dag,het lange wachten op een teken van leven bevorderde hier wel de proximuscommunicate :-) kus mama

Gepost door: mama | 02-10-09

jow thomazo,

Ik ben jaloers man. Wou dat ik er ook was nu. Ma bon ik ben zeer blij voor jouw dat deze trip richting lapaz veel vervelender was dan de vorige keer hehe. Je weet zelluf.

HOu je haaks !

ps: ik heb de weg naar je blog eindelijk gevonden ;-)

Gepost door: mattias | 05-10-09

De commentaren zijn gesloten.