02-10-06

Weeeeeeeeird

Just als ge denkt da ge het begint door te hebben, blijven ze toch ewa verbazen... Vanmorgen was het nog steeds aan't onweren en regenen. Nu was ik eigenlijk van plan van de moslimbuurt af te ronden in de voormiddag, en in de namiddag mijn twee collegas te gaan afhalen op't vliegveld. Niet dus, wegens regen. Tegen dat da over was had vertrekken ook ni zoveel zin meer en intussen was ik toch al redelijk ver gevorderd in een of ander boek. Ge zit daar dus rustig te lezen als er ineens met veel lawaai gebeld wordt enzo. Vreemd, want zoveel volk kende hier nu ook ni, vooral niemand aan wie ge (ja, ik ben voorzichtig mama) uw adres gegeven hebt. Ons luxe appartement van 4 op 4 heeft zo'n dingske waardoor ge kunt kijken wie er voor de deur staat, en diene mens kende ik ni, maar ja... "Yes?". "Hello sir!, we from charity!" (koninklijk meervoud dacht ik want er stond er maar ene. Kan ik mee leven). Ik kreeg een beeldeke van ne god in mijn handen en ne lijst met namen en hoeveel ze hadden gegeven. Bon dacht ik, ze kunnen hier veeeeeeeeeel charity gebruiken, dus zullen we maar helpen. IK schrijf mijne naam op da blad en geef de mens honderd rupees. Ni bepaald een fortuin, maar ik ben ook ni rijk en de rest had niveel meer gegeven(dacht ik). "Nono sir, you give me no money!". Pattaaat staan ze daar ineens met 4 zowa rond u te wandelen in uw klein kot en vanalles in't Hindi aan't zeggen. Ne mens wordt daar behoorlijk nerveus van, vooral omda ze dan ineens met 4 waren en toch ni voor geld kwamen? "Okay, ME-SPEAK-NO-HINDI". "That okay with me sir, let me explain". Het kwam er dus op neer dat ik rijst moest kopen, en zeggen hoeveel. Zij hadden diene rijst eigenlijk al gekocht, en ik moest zeggen hoeveel ik er daarvan in mijne naam(en achteraf ook wel met mijn geld) aan hun minderbedeelde broeders wou geven. Nu ken ik de prijs van rijst ni, maar ik had honderd vaten kadoo gedaan aan die mensen blijkbaar. Ik zeg dus van kijk, ik wil wel iets geven, maar ik ken niks van rijst, en ik zou daar mssch toch eerst is over willen nadenken nu ik tenminste weet waar't over gaat... "No sir, you say you give, you give". Nu had ik niks getekend en ze konden mijne naam zelfs ni lezen;-), maar nu begonnen ze wel de rekening te maken... Ik mocht ook storten... oh, dakuwel!
Enfin, ik heb ze uiteindelijk buiten gekregen door hun te vertellen da'k eigenlijk helemaal genen Hindu was en dat ik dus ook ni mee ging komen bidden in hunnen tempel want wij christenen hebben maar 10 regels (waarvan ene is da ge geen andere goden moogt eren?)en maar ene God (ook een van die tien regel zeker?). En bidden voor nen andere mag dus ni, iets weggeven wel, maar hier horen die twee samen dus... Mijn honderd rupee ging ik precies ni terugkrijgen, dus ik heb ik diplomatisch gezegd dat hij er in zijne naam rijst mee mocht kopen en bidden zoveel hij wou en da ik op die manier iets gegeven had. Allee goed, een glas water van de kraan en we zwijgen derover! DEAL!
(Ze hebben wel hun rekening achtergelaten, ik hoop dat ik er dus wel echt vanaf ben)de rijstman

10:03 Gepost door Gustave in [Mumbai_Week_3] | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

reactie_nr.1! Om de late respons ietwat te compenseren zal k bij deze mn best doen om geen al te nutteloze stuff te posten(alhoewel).Toch een mooie post om mee te beginnen,gustave als plaatselijke weldoener,het is ook eens wat.Persoonlijk zou k toch voor de rijst gegaan zijn,maar ik ben dan ook niet zo een voorbeeldige rooms-katholieke mens als gij.Het siert u mn beste:).Voor de rest kan k zeggen dak uw dagboek nu wel wa meer zal kunnen volgen en zult ge dus nog wa vaker te horen krijgen hoe hard w u hier wel missen en zo...geniet er dus van!(nu nog wa meer nieuws over de plaatselijke schonen en de tante is ook geserveerd,want hier wast gene vette op t laatste feesje zenne,da zulde nog wel horen als ge terugkomt) JOE/JOW/SALUT

Gepost door: bertrand | 02-10-06

Euh over welk feestje hebben we het hier?

Gepost door: tante | 27-10-06

De commentaren zijn gesloten.